مي‌آيد ...

از وَراي قرون ، چون كوهي استوار از صبر ، بر اسبي راهوار از عزم مي‌آيد ... در دستان آسماني‌اش براي سركوبي نامردمان شمشير مي‌خروشد ، و براي هدايت مردمان قرآن مي‌درخشد ؛ مي‌آيد چون شهابي درخشان در تيره‌ترين شب بشريّت ، مي‌آيد چون قامت بلند راستي در جنگل هراس‌انگيز ناراستي‌ها... عمامه‌ي محمّد(صلّي‌الله‌عليه‌و‌آله‌و سلّم) بر سر، پيراهن محمّد(صلّي‌الله‌عليه‌و‌آله‌و سلّم) در بَر، پاي‌افزار محمّد(صلّي‌الله‌عليه‌و‌آله‌و سلّم) بر پا، قرآن محمّد(صلّي‌الله‌عليه‌و‌آله‌و سلّم) در سينه و شمشير علي(عليه‌السلام) در دست؛ با مهر زهرا، و صبر حسن، و شجاعت حسين، و عبادت سجّاد، و علم باقر، و صِدق صادق، و بردباري كاظم، و رضاي رضا، و جُودِ جواد، و هدايت هادي، و هيبت عسكري مي‌آيد ...

سراپا نماد نبوّت و جلوه‌ي ولايت است، تمام پيامبران را در خويش دارد؛ و چيزي بيش! كه پيامبران را فرمان اظهار نبود و او سراپا ظهور است ...

چون آدم آدميّتي نو را بنياد مي‌نهد، چون نوح كوله‌بار هزار سال درد و ستمكشي بر پشت، خدا را بر كافران مي‌خواند، چون ابراهيم نداي توحيد در مي‌دهد و بت‌ها را سرنگون مي‌كند، چون موسي بر حَراميان جادوگر مي‌شورد، چون عيسي انسانيّت مرده را زنده مي‌سازد و چونان محمّد(صلّي‌الله‌عليه‌و‌آله‌و سلّم) صلاي فلاح عالميان برمي‌دارد ...

آيينه‌ي حقّ ازلي، پيشاني اوست آنگاه كه به نماز مي‌ايستد و پژواك وحيِ پيامبران در گفتار او، چون به موعظه مي‌نشيند؛ فريادش قرون را درمي‌نوردد و شمشير خشمش فرعونيان را براي ابد در هِرَم نابودي دفن مي‌كند ...

قامتش كه معناي قيامت است قيامت دنيا را برمي‌انگيزد و ظهورش كه مظهر ديانت است دين را بر جهان حكمفرما مي‌‌سازد، دستانش كه شاخه‌هاي پربار درخت امامت است زمين را به آسمان پيوند مي‌زند و گفتارش كه قرينِ وحيِ خداست، فرشتگان را به همسايگي انسان فرا مي‌خواند ...

چون برمي‌خيزد، ضلالت به خاك مي‌افتد و چون سر برمي‌دارد، هدايت قيام مي‌كند. قيامش مَسلخ تباه ي‌هاست و نامش مرگ نامردمي‌ها ... آغازش پايانِ جبّاران است و دوامش استمرارِ صلاحِ درستكاران. غيبتش شبِ يلدايِ مشتاقانِ ستمديده‌ي اوست و ظهورش صبحِ راستينِ دردكشانِ به جان رسيده‌ي او ...

سيطره‌ي اُلوهي الله را به اذن الله بر جهان تثبيت مي‌كند و ژرفاي معناي ناشناخته‌ي خلافت انسان را بر جهانيان آشكار مي‌سازد. وجودش تفسير خداست و غيبتش تفسير غيب و ظهورش تفسير معاد و قيامش تفسير تعهّد و جهاد و كلامش تأويل قرآن و نگاهش تَموُّجِ دريايِ مِهر پيامبران بر گمشدگان ...

و سرانجام اوست كه كاروان دين را به سر منزل مقصود مي‌رساند و بر رسالت پيامبران و زحمات آنان وصول و حصول مي‌بخشد ... .

برگرفته از پيشگفتار استاد سيد ابوالفضل موسوي گرمارودي بر كتاب "پيشواي دوازدهم" ؛ مؤسسه‌ي در راه حق